Inzet op innovatie voor defensie en economie: een perspectief voor gericht integraal innovatiebeleid

Deze studie onderzoekt hoe beleid kan bijdragen aan het gelijktijdig versterken van defensiegerichte en economisch gerichte innovatie, specifiek op het snijvlak van defensie, industrie en economisch verdienvermogen. Aanleiding is de toenemende verwevenheid van twee beleidsopgaven die tot nu toe grotendeels afzonderlijk zijn benaderd: het versterken van defensiecapaciteit via innovatie en het versterken van economisch verdienvermogen via innovatie. Deze samenloop wordt versterkt door oplopende defensie‑uitgaven, een hernieuwde focus op territoriale verdediging en Europese en nationale R&D‑ambities, tegen de achtergrond van een relatief beperkte defensiecomponent in publieke R&D‑budgetten in Nederland en Europa vergeleken met de Verenigde Staten.
Innovatie wordt breed opgevat als het ontwikkelen en toepassen van nieuwe of verbeterde producten, technologieën en werkwijzen die bijdragen aan militaire effectiviteit, economische waardecreatie of beide, inclusief het vermogen om deze tijdig op te schalen en duurzaam te implementeren. De studie hanteert een ecosysteemperspectief en analyseert het defensie‑innovatie‑ecosysteem langs assets, governance en activiteiten. Dit laat zien dat innovatiecapaciteit voortkomt uit de samenhang tussen vraag, kennis, financiering, productie en institutionele randvoorwaarden.
De analyse identificeert vier structurele spanningsvelden tussen defensiegerichte en economisch gerichte innovatie: doelstelling en legitimatie, markt en opschaling, kennisontwikkeling en ‑diffusie, en de spanning tussen korte en lange termijn. Op basis hiervan ontwikkelt het rapport een handelingsperspectief voor gericht integraal innovatiebeleid, gericht op het bewust organiseren van complementariteit tussen beleidslogica’s via expliciete keuzes en passende governance‑arrangementen.